ya şunu fark ettim. kıskançlık ve sinirlilik birbirine çok yakın duygular. kıskançlıktan sinirliliğe çok rahat bir şekilde geçiş yapıyorum . kendiliğinden de oluyor diyebiliriz . peki neden kıskanıyorum ?
hani etrafınızda bazı tipler vardır. sadece yaşarlar . mutludurlar ve basittirler . kendilerine kaldıramayacağı yüksek hedefler koymazlar . sadece yollarına bakar ve küçük küçük adım atarlar . pek başarılı değillerdir . tam olarak potansiyellerini kullanmazlar . ama mutludurlar . keyiflidirler . anı çok iyi yaşarlar ve insanları güldürürler . benim gibi çok büyük hedefler seçip kendilerini yıpratmazlar . sadece önlerine bakarlar . ne arkasına ne de çok uzağa , sadece önlerine . işte bu insanlar . bunları kıskanıyorum . ve bu kıskançlık bende sinir yaratıyor . ya şu dünyada hayallerim ve hedeflerim olmadan yaşayamam . her sabah beni yataktan kaldıran şeyler bunlar . ya ama onlar nasıl yaşıyor hayatı bu kadar basit . yok ben yaşayamam öyle . benim hayatım hep inişli çıkışlı . ama onlar gibi de yaşamak isterim . gece kafamı yastığa koyduğumda hayallerimi ya da hırslarımı değil de sadece ihtiyacım olan uykuyu kaliteli bir şekilde almak amacıyla .ya bilmiyorum , sonuçta hayatımdaki her şeyi ben seçiyorum . o yüzden bu yaşamı da ben seçtim. peki neden seçtim? bilmiyorm . bu arada şunu söyleyeyim bilinmezlikde sinir yapıyor bendE ..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder